Εταιρική Κουλτούρα..

Είναι 10 πίθηκοι σε ένα κλουβί.
Κρεμάμε στο κλουβί ένα τσαμπί μπανάνες. Όλοι οι πίθηκοι τρέχουν να πιάσουν το τσαμπί. Ένας από τους πιθήκους, ο πιο γρήγορος, φτάνει πρώτος στο τσαμπί.

Εκείνη τη στιγμή, καταβρέχουμε με πολλή πίεση τους υπόλοιπους, που έχουν μείνει πίσω. Αυτός που έτρεξε πρώτος και έπιασε το τσαμπί, τρώει τις μπανάνες και το ευχαριστιέται πολύ. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να στεγνώσουν και να ξεπεράσουν το σοκ από το κατάβρεγμα.

Μετά από 1-2 ώρες, η κατάσταση της ομάδας των πιθήκων επανέρχεται στο φυσιολογικό. Βέβαια, οι 9 που έφαγαν το κατάβρεγμα (και δεν έφαγαν μπανάνες), κοιτούν με κάποια ζήλια τον ένα που και τις μπανάνες έφαγε και το κατάβρεγμα το γλίτωσε.

Επαναλαμβάνουμε την ίδια ενέργεια, δηλαδή κρεμάμε ένα τσαμπί μπανάνες στο κλουβί. Τρέχουν όλοι, αλλά ο ίδιος πίθηκος, ο οποίος όπως είπαμε είναι ο γρηγορότερος καταφέρνει και πάλι να φτάσει πρώτος στο τσαμπί.

Εμείς ξανακαταβρέχουμε με πολλή πίεση τους υπόλοιπους, ενώ ο πρώτος τρώει επιδεικτικά τις μπανάνες που «κέρδισε δίκαια», αφού ήταν ο γρηγορότερος.
Επαναλαμβάνουμε το ίδιο 2-3 φορές.

Κάποια φορά, καθώς ξεκινάει ο γρήγορος να πιάσει το τσαμπί που τοποθετήσαμε εκ νέου, τον πιάνουν οι υπόλοιποι εννιά και τον κάνουν μαύρο στο ξύλο.

Βρίσκεται λοιπόν το τσαμπί στη θέση του για κάποια ώρα, χωρίς να συμβαίνει τίποτα. Κάποια στιγμή, ο γρήγορος ξαναπροσπαθεί να τρέξει προς το τσαμπί, αλλά οι υπόλοιποι τον ξαναπλακώνουν στο ξύλο, γιατί φοβούνται το κατάβρεγμα.

Μετά από μερικά ξυλοφορτώματα, ο γρήγορος «μαθαίνει το μάθημά του» και δεν ξαναπροσπαθεί.

Μπορεί να προσπαθήσει και κάποιος άλλος, αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα το ίδιο: ξύλο από τους υπόλοιπους.

Εδώ ξεκινάει το ενδιαφέρον της υπόθεσης.

Βγάζουμε από το κλουβί έναν από τους εννιά πιθήκους αυτούς που καταβρέχαμε, όχι αυτόν που έφτανε πρώτος στο τσαμπί και βάζουμε έναν καινούριο πίθηκο, αντικαταστάτη. Ο καινούριος πίθηκος, με το που βλέπει το τσαμπί με τις μπανάνες το οποίο φυσικά δεν ακουμπάει πλέον κανένας από τους «έμπειρους» της ομάδας ορμάει να το πιάσει. Οι υπόλοιποι εννιά, συμπεριλαμβανομένου και του παλιού «γρήγορου», τον βουτάνε και τον κάνουν μαύρο στο ξύλο.

Ο παλιός «γρήγορος» μπορεί και να χαίρεται που τρώει και κάποιος άλλος ξύλο.
Ο καινούριος δεν ξέρει γιατί τρώει ξύλο, αφού δεν είχε την εμπειρία του καταβρέγματος.

Μαθαίνει όμως πολύ γρήγορα ότι αν ξεκινήσει να πιάσει το τσαμπί, αυτό συνεπάγεται ξύλο από τους υπόλοιπους. Έτσι, ξαναβρισκόμαστε σε κατάσταση «ισορροπίας» μέσα στο κλουβί, δηλαδή υπάρχει ένα τσαμπί μπανάνες το οποίο δεν πάει να πιάσει κανείς.

Ξανα-αλλάζουμε έναν από τους άλλους 8 πιθήκους (όχι τον παλιό «γρήγορο» και όχι τον νέο ξυλοφορτωμένο) με έναν αντικαταστάτη. Όπως καταλαβαίνετε, γίνεται η ίδια ιστορία της προηγούμενης παραγράφου, μέχρι να τους αλλάξουμε όλους (τελευταίο βγάζουμε τον παλιό «γρήγορο», τον πρώτο που έφαγε ξύλο στην αρχή της ιστορίας).

Τι έχουμε λοιπόν;

Έχουμε ένα τσαμπί μπανάνες, μέσα σε ένα κλουβί με 10 πιθήκους, από τους οποίους κανείς δεν τρέχει να το πιάσει, και κανείς δεν ξέρει γιατί (δεδομένου ότι κανένας τους δεν ήταν στην αρχική ομάδα που έφαγε το κατάβρεγμα).

Έτσι ακριβώς ξεκινάει να δημιουργείται η εταιρική κουλτούρα…


  1. ppp

    opa re megale… diladi theoreis oti i duleia su pada einai ena kluvi, pu se periorizei, oti den mporeis na sinergasteis/sinomotiseis me tus sinadelfus, oti den mporeis na allakseis afediko…. e, ama de fagothei i banana kapu prepei na bei.. giati alios the sapisei…

  2. Ώπα ρε μεγάλε.. το κείμενο είναι χιουμοριστικό😉
    Προσωπικά.. η δουλειά μου μόνο κλουβί δεν είναι και η συνεργασία είναι ένα βασικό συστατικό της.
    Υπάρχουν όμως και δουλειές, όπως ανέφερες παραπάνω..
    Όσο για τη μπανάνα.. μάλλον θα ξέρεις καλύτερα😉

  3. πολύ μου άρεσε το κείμενο!και το βρήκα και πολύ ρεαλιστικό με τον εξής τρόπο: αν η μπανάνα είναι η διαφορετική ιδέα που έχεις από αυτό που γίνεται συνήθως το πιθανότερο είναι ότι κάπως έτσι θα θαφτεί. Προτείνεις κάτι και σου λένε ότι δεν γίνεται χωρίς να σου δίνουν κάποιο πραγματικό λόγο. Προφανώς γιατί είναι και αυτοί πιθηκάκια που έχουν συνηθίσει να τρώνε πόρτα – ή ξύλο- για ιδέες που έχουν προτείνει. Έτσι μένεις κι εσύ με την ιδέα στο χέρι χωρίς να ξέρεις γιατί, ή προχωράς λίγο παραπάνω και βρίσκεις πόρτα εκεί. Δεν είναι παντού έτσι, αλλά παίζει πολύ το σενάριο.

  4. Σκέψου ..
    οτι μερικοί από αυτούς που βγαίνουν από το κλουβί συνεχίζουν να αντιδρούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, που αντιδρούσαν και μέσα στο κλουβί.
    Σκέψου τι γίνεται έξω ..
    και πώς αυτοί που δεν ξέρουν
    το βιώνουν και το κάνουν δικό τους..
    και το μεταδίδουν ακριβώς έτσι όπως το έμαθαν..
    ένα χαλασμένο τηλέφωνο..
    που όσο πάει χαλάει και πιο πολύ..






Αρέσει σε %d bloggers: